رابطه عزت نفس و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

هدف اصلی این مقاله، بررسی رابطه متقابل و پویای بین عزت نفس و انگیزش تحصیلی در دانش آموزان است. عزت نفس به عنوان ارزیابی کلی فرد از ارزشمندی خود، و انگیزش تحصیلی به عنوان نیروی محرکه درگیری و پشتکار در فعالیت های یادگیری، از جمله مهم ترین عوامل پیش بینیکننده موفقیت و بهزیستی تحصیلی محسوب می شوند. در این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، پس از تعریف مفاهیم پایه و مرور مبانی نظری مرتبط از دیدگاه های روان شناختی، ابعاد و عوامل موثر بر هر یک از این سازه ها بررسی می گردد. یافته ها نشان می دهد که رابطه ای دوسویه و تقویت کننده بین عزت نفس و انگیزش تحصیلی وجود دارد؛ به طوری که عزت نفس بالا میتواند به انگیزش درونی بیشتر، پشتکار در مواجهه با چالش ها و انتخاب اهداف چالش برانگیز منجر شود و از سوی دیگر، تجربه موفقیت ها و پیشرفت های تحصیلی ناشی از انگیزش بالا، به تقویت باورهای مثبت فرد درباره توانایی های خود و در نتیجه عزت نفس کلی وی می انجامد. همچنین، نقش موثر محیط آموزشی، به ویژه مدرسه و معلم، در تقویت یا تضعیف این دو متغیر مورد تاکید قرار گرفته است. در پایان، راهکارهای کاربردی برای معلمان و دست اندرکاران نظام آموزشی به منظور پرورش عزت نفس سالم و انگیزش تحصیلی پایدار در دانش آموزان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموز ، موفقیت تحصیلی ، نقش معلم ، محیط آموزشی.