جایگاه فناوری آموزشی در ارتقای کیفیت آموزش خلاقانه

در عصر کنونی که به عصر اطلاعات و ارتباطات شهرت دارد، نظام های آموزشی با چالش های نوینی روبرو هستند که پاسخگویی به آن ها نیازمند بازنگری در روش های سنتی و رویکرد به سمت شیوه های نوین یادگیری است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه فناوری آموزشی در ارتقای کیفیت آموزش خلاقانه تدوین شده است. فناوری آموزشی نه صرفا به عنوان ابزار و سخت افزار، بلکه به مثابه فرآیندی سیستماتیک برای طراحی، اجرا و ارزشیابی آموزش، نقش کلیدی در گذار از حافظه محوری به سمت خلاقیت محوری ایفا می کند. این مقاله با بررسی مبانی نظری، ابزارهای نوین، تغییر نقش معلمان و تاثیرات آن بر یادگیری دانش آموزان، استدلال می کند که ادغام هوشمندانه فناوری می تواند محیط های یادگیری را به فضاهایی پویا، تعاملی و شخصی سازی شده تبدیل کند که در آن تفکر واگرا و حل مسئله شکوفا می شود. همچنین چالش های بومی پیاده سازی این فناوری ها در بافت آموزشی ایران مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از فناوری های نوظهور نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و پلتفرم های تعاملی، پیش شرط توسعه مهارت های قرن بیست و یکم و ارتقای کیفیت آموزش خلاقانه است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:فناوری آموزشی ، آموزش خلاقانه ، یادگیری الکترونیکی ، تفکر واگرا ، کیفیت آموزش ، هوش مصنوعی در آموزش ، نظام آموزشی ایران.