عدالت آموزشی در عصر دیجیتال: بررسی شکاف دسترسی به تکنولوژی در مدارس حاشیه نشین

در عصر کنونی که تکنولوژی های دیجیتال به جزء جدایی ناپذیر فرآیندهای یاددهی و یادگیری تبدیل شده اند، مفهوم عدالت آموزشی دچار تحولی بنیادین شده است. این مقاله با هدف واکاوی عمیق شکاف دسترسی به تکنولوژی در مدارس حاشیه نشین و تاثیر آن بر نابرابری های آموزشی نگاشته شده است. با ظهور ابزارهای نوین و هوشمندسازی مدارس، انتظار می رفت که دسترسی به دانش دموکراتیک تر شود؛ اما شواهد نشان می دهد که در مناطق کم برخوردار و حاشیه نشین، تکنولوژی نه تنها به کاهش فاصله طبقاتی کمک نکرده، بلکه به عنوان عاملی برای بازتولید نابرابری عمل کرده است. این پژوهش با بررسی ابعاد سخت افزاری، نرم افزاری و مهارتی شکاف دیجیتال، استدلال می کند که صرف توزیع ابزار بدون در نظر گرفتن بافت اجتماعی و اقتصادی حاشیه نشینی، عدالت آموزشی را محقق نمی سازد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتال ، مدارس حاشیه نشین ، نابرابری تکنولوژیک ، سواد دیجیتال ، سیاست گذاری آموزشی.