نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در رویکردهای نوین تربیتی

تحولات شتابان نظام های آموزشی و تغییر نیازهای یادگیرندگان، بازتعریف نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری ضروری ساخته است. مقاله حاضر با تمرکز بر نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در رویکردهای نوین تربیتی، با هدف تبیین مبانی نظری این نقش، بررسی کارکردهای آموزشی آن و تحلیل پیامدهای تربیتی اش در فرآیند یاددهی یادگیری نگاشته شده است. روش تحقیق مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند مقالات و منابع معتبر علمی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که رویکردهای نوین تربیتی با تاکید بر یادگیری فعال، مشارکتی و مسئله محور، نقش معلم را از محوریت محتوا به هدایت فرایند یادگیری تغییر داده اند. معلم تسهیل گر با ایجاد محیط یادگیری پویا، حمایت از تعاملات معنادار، توجه به تفاوت های فردی و بهره گیری از ارزشیابی فرایندی، زمینه رشد تفکر انتقادی، خودتنظیمی و انگیزش درونی یادگیرندگان را فراهم می سازد. نتایج مقاله حاکی از آن است که تحقق موثر این نقش مستلزم بازنگری در برنامه های درسی، توانمندسازی حرفه ای معلمان و اصلاح نگرش های سنتی حاکم بر نظام آموزشی است و می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و تحقق اهداف تربیتی در آموزش معاصر منجر شود.

کلیدواژه ها:

تسهیل گر یادگیری ، نقش معلم ، رویکردهای نوین تربیتی ، یادگیری فعال ، آموزش معاصر