رابطه توجه به مهارتهای روانی حرکتی دانش آموزان در کلاس با خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین میزان دست ورزی دانش آموزان در کلاس درس و سطح خلاقیت آنان در دوره ابتدایی است. دست ورزی به عنوان یکی از مولفه های یادگیری فعال، نقش مهمی در درگیرسازی شناختی، عاطفی و حرکتی دانش آموزان دارد و می تواند زمینه ساز رشد خلاقیت شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیل همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دست ورزی کلاسی و آزمون استاندارد سنجش خلاقیت بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین دست ورزی دانش آموزان در کلاس و خلاقیت آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بر اساس یافته ها، افزایش فرصت های دست ورزی در فرایند تدریس می تواند نقش موثری در پرورش خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا کند. در پایان پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

دست ورزی ، خلاقیت ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ابتدایی