مدرسه به مثابه میدان تنش میان منطق نهادی و کنش تربیتی تحلیل انسان محور تعارض اهداف رسمی آموزش وپروزش با تجربه زیسته یادگیری

پژوهش حاضر با هدف تحلیل ماهیت تنش آمیز مدرسه معاصر به عنوان فضایی میان «منطق نهادی» (بوروکراسی و ساختار) و «کنش تربیتی» (رابطه انسانی و یادگیری اصیل) انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد انسان محور است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدرسه در دنیای معاصر، بیش از آنکه فضایی برای شکوفایی سوژه (دانش آموز) باشد، به میدانی برای غلبه منطق اداری، کنترلی و ابزاری تبدیل شده است. این غلبه، منجر به تقلیل «تربیت» به «آموزش صوری» و تضعیف زیست جهان یادگیری شده است. در نهایت، این مقاله بر ضرورت بازگشت به «کنش ارتباطی» و اولویت بخشی به تجربه زیسته معلم و دانش آموز به عنوان راهکاری برای کاهش این تنش و بازیابی معنای اصیل مدرسه تاکید می کند.