تدریس انسان محور و کیفیت تجربه یادگیری در مدرسه معاصر تحلیلی تربیتی بر تدریس به مثابه کنش معنا ساز انسانی

در آموزش معاصر، تدریس دیگر صرفا به عنوان فرایند انتقال سازمان یافته محتوا تلقی نمی شود، بلکه به مثابه کنشی انسانی، تعاملی و معنا ساز مورد بازاندیشی قرار گرفته است. رویکرد انسان محور با تاکید بر تجربه زیسته یادگیرنده، رابطه تربیتی و امنیت روانی، کیفیت تجربه یادگیری را در کانون توجه قرار می دهد. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مبانی فلسفه تعلیم وتربیت انسان گرا، به بررسی مفهوم تدریس انسان محور و نقش آن در ارتقای کیفیت تجربه یادگیری در مدرسه معاصر می پردازد. تحلیل ها نشان می دهد که تدریس انسان محور می تواند یادگیری را از کنشی مکانیکی به تجربه ای معنادار، هویت ساز و پایدار تبدیل کند.