تبیین رابطه سواد سلامت روان معلم با کیفیت تدریس در دوره ابتدایی

سلامت روان دانش آموزان یکی از مهم ترین عوامل موفقیت تحصیلی آنهاست. معلمان به دلیل ارتباط نزدیک و روزانه با دانش آموزان، نقش مهمی در شناسایی مشکلات روانی آنها دارند. اما بسیاری از معلمان دانش کافی در این زمینه ندارند. به این دانش، "سواد سلامت روان" می گویند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سواد سلامت روان معلمان با کیفیت تدریس آنها در مدارس ابتدایی شهرستان اسلامشهر انجام شده است.این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. نمونه ای به حجم ۲۹۱ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استفاده شد: پرسشنامه سواد سلامت روان و پرسشنامه کیفیت تدریس. داده ها با استفاده از نرم افزارآزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سواد سلامت روان معلمان و کیفیت تدریس آنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد یعنی هر چه سواد سلامت روان معلم بالاتر باشد، کیفیت تدریس او نیز بهتر است. همچنین معلمانی که دوره های آموزشی ضمن خدمت در زمینه سلامت روان گذرانده بودند، کیفیت تدریس بالاتری داشتند. میانگین نمره سواد سلامت روان معلمان اسلامشهر ۷۲/۴ از ۱۰۰ بود که در سطح متوسط رو به بالا ارزیابی می شود. ابعاد "شناخت اختلالات روانی" و "توانایی کمک طلبی" بیشترین تاثیر را بر کیفیت تدریس داشتند.برای بهبود کیفیت تدریس معلمان، بهتر است آموزش های لازم در زمینه سلامت روان به آنها داده شود. پیشنهاد می شود واحدهای درسی مرتبط با سلامت روان در برنامه تربیت معلم گنجانده شود و دوره های ضمن خدمت برای معلمان فعلی برگزار گردد.