نمود هیجان مثبت و کیفیت زندگی در غزلیات شمس در سنجش با اندیشه‎ پروفسور سلیگمن

روان شناسی مثبت گرا از جمله بحث جدید و نوپاست که امروزه در سراسر این دهکده خاکی رواج یافته است. در مثبت گرایی با زندگی و خوشبختی انسان ارتباط دارد و شاخه مهم روان شناسی است که افکار هر فرد را ساماندهی می کند، هم چنین علمی است که به توانمندی و موفقیت انسان توجه می کند و با خوشبختی انسان رابطه مستقیم دارد. مارتین سلیگمن نظریه روان شناسی مثبت گرا را حدود دو دهه پیش بنیان گذاری کرد و لقب پدر علم مثبت گرایی را دریافت نمود. چند مولفه اصلی و کاربردی در روان شناسی مثبت گرا، از دیدگاه وی عبارتند از: امید، شادکامی، خوش بینی، کیفیت زندگی و بهزیستی که همگی به میزان هیجان های مثبت در هر فرد وابسته اند. امروزه ارتباط روان شناسی و ادبیات امری حیاتی است هم چنین از دیرباز در ایران روان شناسی و ادبیات مورد توجه بوده است. با ارتباطی که میان غزلیات شمس و نظریه مثبت گرایی مارتین سلیگمن وجود دارد، می توان اهمیت تاثیر اندیشه مثبت گرایی در ابیات ایران، غزلیات شمس و زندگی انسان معاصر را مورد بررسی قرار داد. پژوهش حاضر به شیوه تحلیلی و توصیفی است و مفهوم نوعی نگرش نوین به دنیای پیرامون در غزلیات شمس و علم روان شناسی مثبت گراست.

کلیدواژه ها:

روان‎شناسی مثبت‎گرا ، غزلیات شمس ، هیجان مثبت ، کیفیت زندگی