بلاغت تصویر با محتوای پوشینه ها در غزلیات مولانا

موضوع مقاله حاضر بررسی چگونگی تصویرسازی مولانا با محتوای پوشیدنی هاست. پوشینه ها، از آن رو که همه، پدیده هایی عینی و ظاهری اند که بدن یا جزئی از آن را به مثابه امری پنهان، می پوشانند، با شکل اندیشه مولانا که مبتنی بر تقابل ظاهر و باطن یا به تعبیری صوفیانه عالم شهادت و غیب است، هم خوانی دارد و گوشه هایی از اندیشه های عرفانی او را تجسم می بخشد. در این نوشته کوتاه تقریبا تمام پوشیدنی ها از غزلیات استخراج و دسته بندی شده است. اما فقط آن هایی که در ساختن تصویری شاعرانه و عارفانه شرکت داشته اند، مورد بررسی قرار گرفته اند. اطلاعات مربوط به پژوهش با روش کتابخانه ای فراهم آمده و به کمک روش تحقیق کیفی تحلیل شده است. نتایج کار نشان می دهد که تمام تصاویر مورد بحث، در خدمت بیان اندیشه عارفانه مولانا بوده است. از این گذشته به کارگیری ابزارهای بلاغی مختلف بیانگر آن است که پوشیدنی ها گاه برای محسوس کردن اندیشه و گاه برای توسعه معانی و دلالت بر عدم قطعیت معنا به کاررفته است.

کلیدواژه ها:

پوشینه ، بلاغت ، غزل عارفانه ، مولانا