معنای زندگی و معنا درمانی در منطق الطیر بر پایه نظریه ویکتور فرانکل

عطار، زندگی را مثل پدیده های دیگر دارای صورت و معنا می داند. به باور او صورت زندگی تا آن جا که معنای آن را مجسم می کند، ارزش دارد. اما ارزش واقعی زندگی، ناشی از معنای باطنی آن است. همین باطن گرایی، نگاه او را به معنای زندگی معطوف می کند و سبب می شود که بر عوامل معناساز و معنی سوز زندگی تامل کند و می کوشد به مثابه مرشدی« معنا درمانگر» ، به مخاطب کمک کند تا برای زندگی فروپاشیده خود معنایی بیابد و در حد توان با عوامل تباه کننده معنی به ستیز برخیزند. داده های این پژوهش که بر پایه نظریه معنا درمانی ویکتور فرانکل شکل گرفته، کتابخانه ای است که پس از مقوله بندی با بهره گیری از روش تحقیق کیفی تحلیل، توصیف و گزارش شده است. نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر آن است که عطار، قرن ها پیش از فرانکل مشکل اساسی زندگی مردم را بی معنایی آن دانسته و کوشیده است راه های معنابخشی به زندگی را به مخاطبان بیاموزد. در نگاه او انسانیت، عشق، معرفت، خودشناسی، فردیت یافتگی و قبول مسئولیت، به زندگی معنی می دهد و نفس و دنیا بیش از عوامل دیگر زندگی را از معنا تهی می سازند.

کلیدواژه ها:

عطار ، عرفان ، باطن گرایی ، سلوک ، فرانکل و معنا درمانی