بررسی و تحلیل ویژگی های زبان عرفانی در کاشف الاسرار اسفراینی

موضوع کتاب کاشف الاسرار، در رابطه با سوالی درباره حجب نورانی و ظلمانی است که شیخ عبدالرحمن اسفراینی با بیان احادیث و آیات، به توضیح آن پرداخته است. در مقدمه کتاب، مطالبی درباره سیر و سلوک آورده شده و به دنبال آن، صفت احدیت و واحدیت خداوند ذکر شده و در ادامه، درباره اخلاص و علامت صدق دل، مطالبی بیان گردیده است. نویسنده در این پژوهش، درصدد آن است تا به شیوه توصیفی – تحلیلی به بررسی زبان عرفانی در کتاب کاشف الاسرار بپردازد. زبان عرفانی زبانی است که روحیات، توصیفات و حالات ناب عرفانی با آن بیان می شود. این زبان با نام های زبان عبارت، زبان اشارت، زبان کشف، زبان عشق و زبان اهل طریقت در کتب عرفانی به کار رفته است. زبان عرفانی اسفراینی در کتاب کاشف الاسرار به نحوی است که گاهی می توان در آن، تجارب عرفانی نویسنده را مشاهده نمود و گاهی در آن با استفاده از ابزار زبان، کشف و شهودهای عرفانی او را در عالم بیداری می توان دید. نتایج پژوهش، بیانگر آن است که در کاشف الاسرار اسفراینی ویژگی های عرفانی از قبیل آشنازدایی، تاویل گرایی، معنویت گرایی، روایت گری، متناقض نمایی و زبان محاوره ای، نمود پیدا کرده است و این امر حاکی از تجربه های عرفانی اسفراینی می باشد.

کلیدواژه ها:

عرفان ، تجربه های عرفانی ، زبان عرفانی ، اسفراینی ، کاشف الاسرار