مطالعه تطبیقی شرایط جذب، انتخاب و توانمندسازی معلمان در ایران و ژاپن

هدف پژوهش حاضر مقایسه شباهت ها و تفاوت های شرایط جذب و توانمندسازی معلمان ایران و ژاپن بود. به این منظور، با استفاده از روش تطبیقی، تفاوت ها و شباهت های تربیت معلم دو کشور بررسی شد. روش تحقیق از نوع مطالعات تطبیقی جورج بردی دارای چهار مرحله توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه بود. حوزه پژوهش شامل منابع مکتوب نظامهای آموزشی دو کشور ایران و ژاپن بود که اطلاعات مورد نیاز برای پاسخگویی به پرسش ها از طریق وب سایت های رسمی مجموعه های تخصصی، منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر مربوط به دو کشور گردآوری شد. نمونه گیری از اسناد موجود به روش هدفمند انجام شد. یافته ها نشان داد بیشترین شباهت بین ژاپن و ایران مربوط به پذیرش در وجود آزمون ورودی و تعیین صلاحیت برای انتخاب معلم است. همچنین، تفاوت اصلی بین دو کشور مربوط به شیوه های توانمندسازی معلمان از جمله اجرا و برگزاری دوره های ضمن خدمت و طرح های متعدد آموزشی و تربیتی می باشد. به نظر می رسد نظام تربیت معلم در ایران از لحاظ شیوه های جذب و شرایطی که جهت دریافت مدرک اختصاصی معلمان پیش بینی شده است، نیاز به بازنگری و اصلاحات دارد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی معلمان ، مطالعات تطبیقی ، تربیت معلم ژاپن ، تربیت معلم ایران