اثربخشی آموزش معکوس بر اعتماد به نفس دانش آموزان پایه سوم ابتدایی

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش معکوس بر اعتماد به نفس دانش آموزان پایه سوم ابتدایی در شهر بهشهر انجام شد. روش شناسی این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه سوم ابتدایی شهر بهشهر که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. از بین جامعه موردنظر تعداد ۶۴ نفر به عنوان نمونه آماری به شیوه تصادفی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند )هرگروه ۱۵ نفر( گروه آزمایش تمرینات آموزشی منتخب تدریس معکوس را طی ۱۲ جلسه در هفته آموزش دیدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استاندارد عزت نفس کوپر اسمیت (SEI) در این پژوهش بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون پارامتریک شامل آزمون شاپیر و ویلک جهت بررسی نرمال بودن توزیع نمرات گروه نمونه در جامعه و آزمون های تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۱ صورت گرفت. نتایج نشان داد که نمره های اعتماد به نفس آزمودنی های گروه آزمایش در پس آزمون نسبت به گروه کنترل افزایش یافته است. از این رو می توان نتیجه گرفت آموزش معکوس موجب افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان شده ۸۶ درصد تغییر است که با توجه به مقدار مجذور اتا آموزش معکوس باعث نمره های اعتماد به نفس دانش آموزان گردیده است.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، اعتماد به نفس ، سوم دبستان