بررسی اثربخشی بازی درمانی کودک محور بر مهارت حل مساله اجتماعی و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

هدف پژوهش تعیین اثربخشی بازی درمانی کودک محور بر مهارت حل مساله اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با اختلال یادگیری بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر مبتلا به اختلال یادگیری مقطع دوره دوم ابتدائی(پایه چهارم،پنجم و ششم) شهرستان تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ بود که به مراکز ال دی تبریز مراجعه کرده بودند. از بین آن ها نمونه ای ۳۰ نفری به روش در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه تجدیدنظر شده مهارت حل مساله اجتماعی و مجموعه آزمون استاندارد شده حساب یا آزمون پیشرفت تحصیلی و تشخیصی ریاضی شلو بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای بسته آموزشی بازی درمانی را دریافت کردند، اما گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند و آموزش توسط معلم به شیوه معمول انجام پذیرفت. سپس پس آزمون برای گروه کنترل و آزمایش انجام گرفت. تحلیل کوواریانس تک متغیره نشان داد که نمرات گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در متغیرهای مهارت حل مساله اجتماعی و پیشرفت تحصیلی به طور معنادار افزایش یافته است. (P≤۰/۰۵) بنابراین، می توان گفت بازی درمانی کودک محور بر افزایش مهارت حل مساله اجتماعی و پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی دانش آموزان مبتلا به اختلال یادگیری موثر است.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، بازی درمانی کودک محور ، مهارت حل مساله اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی