طراحی و اعتباریابی مدل مفهومی روش ها و فنون تدریس اثربخش ریاضی برای دانش آموزان ابتدایی دیرآموز در شهرستان ارومیه (پژوهشی آمیخته)

هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتباریابی مدل مفهومی روش ها و فنون تدریس اثربخش ریاضی برای دانش آموزان دیرآموز ابتدایی بود. این مطالعه با رویکرد آمیخته و در دو مرحله کیفی و کمی انجام شد. در بخش کیفی، روش پدیدارشناسی به کار گرفته شد و داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساخت یافته با ۱۸ معلم ابتدایی دارای تجربه تدریس به دانش آموزان دیرآموز گردآوری گردید. مشارکت کنندگان به صورت هدفمند و مبتنی بر معیار انتخاب شدند و گردآوری داده ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. برای بررسی اعتبار و قابلیت اعتماد داده ها از بازبینی متخصصان، مطالعه مکرر، مقایسه مستمر و دسته بندی بدون تغییر داده ها استفاده شد. تحلیل مضمون داده های کیفی منجر به شناسایی ۳۲ مضمون فرعی و ۱۰ مضمون اصلی در حوزه روش های تدریس و ۶۱ مضمون فرعی و ۷ مضمون اصلی در حوزه فنون تدریس شد. در بخش کمی پژوهش، مدل های مفهومی استخراج شده با استفاده از معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفتند. جامعه آماری شامل معلمان پایه ابتدایی شهرستان ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد و در نهایت تعداد ۱۷۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. بررسی شاخص های برازش مدل ها نشان داد که هر دو مدل از برازش مناسبی برخوردارند. همچنین ضریب تعیین برای مدل روش های تدریس ۰.۷۶۴ و برای مدل فنون تدریس ۰.۷۵۲ به دست آمد که بیانگر قدرت تبیین بالای مدل هاست. این نتایج نشان می دهد معلمان می توانند با به کارگیری روش ها و فنون شناسایی شده، ظرفیت های یادگیری دانش آموزان دیرآموز را به شکل موثری ارتقاء دهند.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس اثر بخش ، فنون تدریس اثربخش ، دانش آموزان دیر آموز