تاثیر تدریس دروس دینی بر تصمیمات اخلاقی دانشجویان حسابداری

مطالعاتی که به بررسی تاثیر آموزش اخلاق بر تصمیمات اخلاقی دانشجویان حسابداری پرداخته اند به نتایج متناقضی دست یافته اند. این بدان معناست که تاثیر آموزش اخلاق بر تصمیم گیری دانشجویان مسئله حل نشده ای نیست که مستلزم بررسی های بیشتر است. در این راستا پژوهش حاضر درصدد آن برآمد که تاثیر تدریس دروس دینی بر تصمیمات اخلاقی دانشجویان حسابداری در ایران را بررسی کند و این رشته از ادبیات را توسعه دهد. جامعه آماری برای انجام پژوهش شامل دانشجویان رشته حسابداری دانشگاه های ایران می باشد. نمونه آماری نیز دانشجویان دانشگاه های آزاد در ایران در سطح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری بود که بین آن ها پرسشنامه محقق ساخته توزیع شد. در مدل یابی معادلات ساختاری حجم نمونه می تواند بین ۵ تا ۱۵ مشاهده به ازای هر متغیر اندازه گیری شده، تعیین شود. بنابراین، با توجه به اینکه تعداد گویه ها (سوالات) پرسشنامه مورد استفاده در پژوهش حاضر ۱۶ مورد است، حداقل به ۸۰ (۱۶*۵) نمونه نیاز بوده که جهت افزایش اعتبار نتایج پژوهش، تعداد ۳۰۰ پرسشنامه به صورت تصادفی و الکترونیکی توزیع شد که در نهایت ۲۰۳ پرسشنامه برگشت داده شد که از این میان تعداد ۱۹۸ پرسشنامه قابل استفاده بود. لذا، نرخ بازگشت پرسشنامه ها حدود ۶۶ درصد بود. اطلاعات حاصل از پرسشنامه با استفاده از برازش مدل های معادلات ساختاری (SEM) مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که تدریس دروس دینی بر تصمیمات اخلاقی دانشجویان حسابداری در ایران تاثیر معناداری ندارد و فرضیه پژوهش مبنی بر عدم تاثیر تدریس دروس دینی بر تصمیمات اخلاقی دانشجویان حسابداری تایید می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش حسابداری ، آموزش اخلاق ، دانشجویان حسابداری ، تدریس دروس دینی ، تصمیمات اخلاقی.