تحلیل تطبیقی آموزش شهروندی دیجیتال در مدارس متوسطه ایران

در عصر حاضر، تحولات شگرف در زیست بوم دیجیتال، بازتعریف مفهوم شهروندی را به یک ضرورت بنیادین در نظام های آموزشی بدل کرده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی اثربخشی برنامه های آموزش شهروندی دیجیتال در مدارس متوسطه ایران و با تمرکز بر متغیرهای ساختاری و زمینه ای به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، شکاف میان سیاست های کلان آموزشی و کنش گری دیجیتال دانش آموزان در بستر نابرابری های برخاسته از سرمایه فرهنگی است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که اثربخشی برنامه های فعلی به شدت تحت تاثیر «منش» (Habitus) دیجیتال دانش آموزان و دسترسی به منابع نمادین قرار دارد. این مقاله با بهره گیری از چارچوب نظری پیر بوردیو، نشان می دهد که چگونه آموزش شهروندی دیجیتال در مدارس ایران، به جای کاهش نابرابری، در مواردی به بازتولید تمایزهای طبقاتی منجر شده است. واژگان کلیدی این پژوهش شامل شهروندی دیجیتال، مدارس متوسطه ایران، سرمایه فرهنگی، سواد رسانه ای و عدالت آموزشی است که برای بهینه سازی در موتورهای جستجوی علمی (SEO) انتخاب شده اند.