بررسی موانع همگرایی تشکل های دانش آموزی و ارائه الگویی برای هم افزایی تربیتی بین آن ها

هدف این مقاله، تحلیل موانع همگرایی تشکل های دانش آموزی و ارائه الگویی برای هم افزایی تربیتی میان آن ها با رویکرد توصیفی-تحلیلی است. با توجه به گفتمان های آموزشی معاصر که بر سرمایه اجتماعی و فرهنگی به عنوان بنیان های هم افزایی تاکید می کنند، این مطالعه به بررسی عوامل درون سازمانی، بین سازمانی و فضاهای محیطی که مانع یا تحول آفرین برای همگرایی تشکل های دانش آمویی هستند، می پردازد. چارچوب نظری ترکیبی از نظریه سرمایه اجتماعی و فرهنگی بوردیو، نظریه سیستم های اکولوژیکی برونفنبرنر، خودتعیین گریSDT، یادگیری اجتماعی بندورا و حکمرانی مشارکتی در آموزش است تا یک مدل یکپارچه هم افزایی تربیتی ارائه شود. روش توصیفی-تحلیلی این پژوهش، با مرور منابع و تحلیل مفهومی داده ها، به تشخیص موانع و پیشنهادات کاربردی-پژوهشی منتهی شده است. کلیدواژه ها: همگرایی تشکل های دانش آموزی، سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی، برونفنبرنر، SDT، بندورا، حکمرانی مشارکتی در آموزش، یادگیری اجتماعی، محیط مدرسه، تشکل های دانش آموزی.