کاربرد فناوری های نوین و هوش مصنوعی در آموزش ادبیات فارسی: فرصت ها و چالش ها

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه کرده است. آموزش ادبیات فارسی به عنوان یکی از مهم ترین دروس هویت ساز در نظام آموزشی ایران، بیش از سایر حوزه ها نیازمند بازاندیشی در روش ها، ابزارها و رویکردهای آموزشی است. هدف این مقاله، مرور تحلیلی و نظام مند پژوهش ها، نظریه ها و تجارب داخلی و بین المللی در زمینه کاربرد فناوری های نوین و هوش مصنوعی در آموزش ادبیات فارسی و تبیین فرصت ها، چالش ها و الزامات آن است. این پژوهش با رویکرد مروری–تحلیلی و با بررسی منابع فارسی و انگلیسی انجام شده و تلاش می کند ضمن شناسایی ظرفیت های آموزشی فناوری هایی چون سامانه های یادگیری هوشمند، پردازش زبان طبیعی، ابزارهای چندرسانه ای و یادگیری تطبیقی، به نقد چالش های معرفتی، تربیتی، اخلاقی و هویتی آن ها نیز بپردازد. نتایج نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه و هدفمند از فناوری های نوین می تواند به تعمیق درک متون ادبی، افزایش انگیزه یادگیری و تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان منجر شود، اما در صورت فقدان چارچوب نظری و تربیتی مناسب، ممکن است به سطحی نگری، تضعیف خوانش عمیق و کاهش نقش معلم بینجامد.

کلیدواژه ها:

آموزش ادبیات فارسی ، فناوری های نوین ، هوش مصنوعی ، یادگیری دیجیتال ، پردازش زبان طبیعی ، چالش های آموزشی