اثربخشی آموزش خانواده درمانی کوتاه مدت راه حل مدار بر تعارض والد_ فرزند، انسجام خانواده و حل مساله اجتماعی در مادران سرپرست خانوار شهر کرمانشاه

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خانواده درمانی کوتاه مدت راه حل مدار بر تعارض والد_ فرزند، انسجام خانواده و حل مساله اجتماعی در مادران سرپرست خانوار شهر کرمانشاه انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی و مراکز خیریه شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند. از بین جامعه آماری ۲۴ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش(۱۲نفر) و کنترل(۱۲نفر) جایگزین شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های پرسشنامه رابطه والد- کودک پیانتا (۲۰۱۱)، حل مسئله اجتماعی دزوریلا و همکاران (۲۰۰۲) و انسجام خانوادگی السون (۱۹۹۹) استفاده شد. اعضای گروه آزمایش در ۶ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش درمان راه حل محور قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ گونه آموزشی را دریافت نکردند. بعد از اتمام جلسات از دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون گرفته شد. بعد از جمع آوری و استخراج داده ها، نمرات شرکت کنندگان با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره و با استفاده از نرم افزار آماری Spss-۲۶مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که خانواده درمانی کوتاه مدت راه حل مدار بر کاهش تعارض و وابستگی بین والد- فرزند و افزایش صمیمیت در مادران سرپرست خانوار تاثیر دارد. خانواده درمانی کوتاه مدت راه حل مدار بر افزایش انسجام خانواده در مادران سرپرست خانوار تاثیر دارد. همچنین نتایج نشان داد خانواده درمانی کوتاه مدت راه حل مدار بر کاهش جهت گیری منفی، سبک حل مسئله اجتنابی و سبک حل مسئله تکانشگری/بی دقتی و افزایش جهت گیری مثبت و سبک حل مسئله منطقی در مادران سرپرست خانوار تاثیر دارد. برگزاری کارگاه ها و جلسات آموزشی کوتاه مدت برای مادران سرپرست خانوار در مراکز مشاوره، نهادهای حمایتی و خیریه ها با هدف کاهش تعارض والد-فرزند و افزایش انسجام خانواده و حل مساله اجتماعی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

انسجام خانواده ، حل مساله اجتماعی ، راه حل مدار ، تعارض والد_ فرزند ، سرپرست خانوار.