چگونه توانستم مشکل نمرات پایین دانش آموزم رها را تا حدی کاهش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف کاهش مشکلات تحصیلی و ارتقای نمرات دانش آموزی به نام "رها" که از خانواده ای طلاق و با وضعیت عاطفی ناپایدار مواجه بود، در دبستان دخترانه ملک ۲ در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. این مطالعه با استفاده از رویکرد اقدام پژوهی و با بهره گیری از روش های کیفی نظیر مشاهده، مصاحبه با دانش آموز، والدین (مادر) و معلم، و بررسی اسناد و مدارک تحصیلی، به جمع آوری اطلاعات جامعی از وضعیت موجود رها پرداخت. چارچوب نظری پژوهش بر پایه نظریه های روانشناسی تحولی، تاثیر طلاق بر عملکرد تحصیلی کودکان و راهکارهای ایجاد تاب آوری و حمایت عاطفی در محیط مدرسه استوار بود. پس از شناسایی عوامل اصلی افت تحصیلی که شامل مشکلات عاطفی ناشی از جدایی والدین، فقدان امنیت روانی در خانه و مدرسه، و ناتوانی در تمرکز بر تکالیف درسی بود، راهکارهای مداخله ای متنوعی طراحی و اجرا گردید. این راهکارها شامل برقراری ارتباط عاطفی عمیق تر با دانش آموز، ایجاد جلسات مشاوره انفرادی، همکاری نزدیک با مادر برای ایجاد ثبات و آرامش در خانه، استفاده از روش های تدریس جذاب و انعطاف پذیر در کلاس، تشویق به مشارکت در فعالیت های گروهی و هنری برای تخلیه هیجانات، و واگذاری مسئولیت های کوچک در مدرسه برای تقویت اعتمادبه نفس بود. نتایج حاصل از اجرای این راهکارها (شواهد ۲) نشان دهنده بهبود محسوس در وضعیت روحی، افزایش انگیزه و تلاش تحصیلی، و ارتقای نمرات رها در امتحانات بعدی بود. این پژوهش بر اهمیت نگاه همه جانبه به مسائل دانش آموزان دارای آسیب های خانوادگی و ضرورت مداخلات به موقع و حمایتگرانه در محیط مدرسه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طلاق ، افت تحصیلی ، نمرات پایین ، حمایت عاطفی ، دانش آموز ابتدایی