نقش مربی پرورشی و معاون مدرسه در ارتقای فرهنگ تربیتی و اخلاقی در محیط مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مربی پرورشی و معاون مدرسه در ارتقای فرهنگ تربیتی و اخلاقی دانش آموزان در محیط مدرسه انجام شده است. مدرسه به عنوان نهادی اجتماعی، تنها به انتقال دانش محدود نیست، بلکه وظیفه خطیر تربیت اخلاقی و نهادینه سازی ارزش ها را نیز بر عهده دارد. در این میان، مربیان پرورشی و معاونان مدارس به عنوان کنشگران اصلی حوزه تربیتی، نقش محوری در ایجاد و تقویت فرهنگ اخلاقی ایفا می کنند. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی به واکاوی تجارب زیسته مربیان پرورشی و معاونان از نقش خود در ارتقای فرهنگ تربیتی و اخلاقی پرداخته است. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه مربیان پرورشی و معاونان مدارس ابتدایی شهر گچساران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند، ۱۵ نفر (۷ مربی پرورشی و ۸ معاون) انتخاب شدند و مورد مصاحبه نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون (تماتیک) و با کمک نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند. یافته های پژوهش منجر به شناسایی ۵ مضمون اصلی و ۱۸ مضمون فرعی شد. مضامین اصلی عبارت بودند از: "ایجاد جو عاطفی و امن روانی"، "الگوسازی رفتاری"، "طراحی و اجرای برنامه های تربیتی جذاب"، "ارتباط موثر با خانواده" و "مدیریت تعارضات و رفتارهای ناهنجار". نتایج نشان داد که مربی پرورشی و معاون مدرسه با ایفای نقش های مکمل، می توانند محیطی غنی از ارزش های اخلاقی ایجاد کنند که در آن دانش آموزان ضمن کسب علم، به فضایل اخلاقی نیز آراسته شوند. این یافته ها بر ضرورت توجه بیشتر به جایگاه مربیان پرورشی و معاونان در نظام آموزشی و توانمندسازی آن ها برای ایفای موثر نقش خود تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، معاون مدرسه ، فرهنگ تربیتی ، فرهنگ اخلاقی ، آموزش ابتدایی ، پدیدارشناسی