بررسی نقش معلم در مدیریت استرس شغلی خود و تاثیر آن بر کیفیت تدریس

هدف از این پژوهش، بررسی نقش فعال معلم در مدیریت استرس شغلی خود و تحلیل تاثیر این مدیریت بر کیفیت تدریس و اثربخشی آموزشی است. استرس شغلی معلمان به عنوان یکی از عوامل تهدیدکننده سلامت روان و عملکرد حرفه ای، می تواند منجر به فرسودگی شغلی، کاهش انگیزه و افت کیفیت تعامل با دانش آموزان شود. این مقاله با مروری بر مبانی نظری و پژوهشی مرتبط، به دنبال پاسخ به این پرسش است که معلمان چگونه می توانند با به کارگیری راهبردهای شناختی، رفتاری و هیجانی، استرس خود را مدیریت کرده و از پیامدهای منفی آن بکاهند. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که از مهارت های خودآگاهی، تنظیم هیجان، مدیریت زمان و سبک های مقابله موثر برخوردارند، نه تنها سطح استرس کمتری را تجربه می کنند، بلکه قادر به ایجاد محیطی حمایتی و پویا در کلاس درس بوده و کیفیت تدریس بالاتری از خود نشان می دهند. در نهایت، مقاله بر لزوم توانمندسازی معلمان در زمینه مدیریت استرس و گنجاندن این مولفه در برنامه های توسعه حرفه ای تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استرس ، معلم ، کیفیت تدریس ، فرسودگی شغلی ، اثربخشی آموزشی ، تنظیم هیجان ، سلامت روان