بررسی ارتباط بین سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش تفاوت های فردی

سبک های یادگیری به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های تفاوت های فردی در فرآیند یادگیری، نقش تعیین کننده ای در کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند [۳, ۸]. این مقاله با رویکرد تحلیلی-ترویجی، به بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش تفاوت های فردی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که سبک های یادگیری (شامل سبک های دیداری، شنیداری و جنبشی) تاثیرات متفاوتی بر پیشرفت تحصیلی دارند و هماهنگی میان روش های تدریس معلمان با سبک های یادگیری دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود درک مفهومی و تقویت ماندگاری یادگیری دارد [۳, ۸]. پژوهش ها حاکی از آن است که سبک یادگیری جنبشی در میان دانش آموزان رایج تر است و همبستگی مثبت معناداری با پیشرفت تحصیلی دارد [۸]. در مقابل، بی توجهی به تنوع سبک های یادگیری می تواند به کاهش مشارکت آموزشی و افت عملکرد تحصیلی منجر شود [۳]. همچنین، متغیرهایی مانند جنسیت، پایه تحصیلی و رشته تحصیلی در رابطه بین سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی نقش تعدیل گر دارند [۳, ۸]. در پایان، بر اساس یافته ها، پیشنهادهایی برای معلمان، برنامه ریزان درسی و پژوهش های آینده ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، تفاوت های فردی ، سبک دیداری ، سبک شنیداری ، سبک جنبشی