همکاری متقابل مدیر مدرسه با مربی پرورشی در ایجاد نشاط و شادابی در محیط مدرسه

نشاط و شادابی در محیط مدرسه یکی از مولفه های بنیادین و اساسی در نظام تعلیم و تربیت نوین به شمار می رود که تاثیر مستقیمی بر سلامت روان، پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان دارد. در این میان، نقش ارکان اجرایی و تربیتی مدرسه، به ویژه مدیر به عنوان رهبر آموزشی و مربی پرورشی به عنوان راهبر عاطفی و تربیتی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تبیین نقش همکاری متقابل مدیر مدرسه با مربی پرورشی در ایجاد نشاط و شادابی در محیط مدرسه انجام شده است. روش انجام این پژوهش، مروری کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی مقالات، کتب و اسناد معتبر علمی در پایگاه های داده داخلی و خارجی طی سال های اخیر تدوین گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ایجاد جوی شاداب در مدرسه، مستلزم عبور از نگاه های جزیره ای و رسیدن به یک هم افزایی ساختاری و فرهنگی میان مدیر و مربی پرورشی است. این همکاری در ابعاد گوناگونی چون «رهبری توزیع شده»، «تلفیق برنامه های آموزشی و پرورشی»، «فضاسازی فیزیکی و روانی»، و «مشارکت دهی فعال دانش آموزان» متبلور می شود. نتایج حاکی از آن است که هرگاه مدیر مدرسه با نگاهی حمایتی و تسهیل گرانه، بستر لازم را برای پیاده سازی طرح های خلاقانه مربی پرورشی فراهم سازد و مربی نیز برنامه های خود را با اهداف کلان مدرسه هم سو نماید، شاخص های نشاط، انگیزه تحصیلی و تعلق خاطر به مدرسه در میان دانش آموزان به شکلی معنادار افزایش می یابد. در پایان، بر اساس یافته ها، پیشنهادات کاربردی و راهبردی مبسوطی جهت نهادینه سازی این همکاری و ارتقای کیفیت جو عاطفی مدارس به سیاست گذاران، مدیران و مربیان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیر مدرسه ، مربی پرورشی ، نشاط و شادابی ، جو عاطفی مدرسه ، سلامت روان دانش آموزان ، رهبری آموزشی ، همکاری متقابل.