تبیین ارتباط اعتماد به سیستم های هوشمند با پذیرش آموزش دیجیتال

هدف تحقیق حاضر تبیین ارتباط اعتماد به سیستم های هوشمند با پذیرش آموزش دیجیتال در نظام آموزشی بود. پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و بدین منظور، مطالعات مرتبط با هوشمندسازی مدارس، آموزش دیجیتال و کاربرد هوش مصنوعی در آموزش مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. در مرحله تحلیل، الگوهای مفهومی مشترک میان اعتماد به فناوری و پذیرش آموزش دیجیتال استخراج و تفسیر شد. یافته های تحقیق نشان داد که اعتماد به سیستم های هوشمند آموزشی، عامل تعیین کننده ای در نگرش و رفتار معلمان و دانش آموزان نسبت به آموزش دیجیتال است. نتایج حاکی از آن بود که شفافیت عملکرد سیستم ها، دقت بازخوردهای آموزشی، احساس امنیت اطلاعاتی و حمایت نهادی، نقش مهمی در شکل گیری اعتماد و در نتیجه پذیرش آموزش دیجیتال دارند. همچنین مشخص شد که اعتماد معلمان به فناوری های هوشمند، استفاده موثر از آموزش دیجیتال را تسهیل کرده و اعتماد دانش آموزان، مشارکت فعال تر آنان در فرآیند یادگیری را به دنبال دارد. در بخش نتیجه گیری، بر این نکته تاکید شد که هوشمندسازی آموزش بدون توجه به سازه اعتماد، نمی تواند به تحقق اهداف آموزشی منجر شود و تقویت اعتماد به سیستم های هوشمند، پیش نیاز اساسی برای توسعه پایدار آموزش دیجیتال در مدارس محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

اعتماد فناورانه ، سیستم های هوشمند ، آموزش دیجیتال ، هوش مصنوعی آموزشی