نقش روش تدریس ترکیبی در پیشرفت یادگیری قرائت ترتیل قرآن کریم در میان دانش آموزان شهرستان تکاب

آموزش قرائت صحیح و روان قرآن کریم، به ویژه در قالب قرائت ترتیل، یکی از اهداف اساسی درس قرآن در نظام آموزشی جمهوری اسلامی ایران و مراکز قرآنی است. با این حال، شواهد میدانی در مدارس و مراکز قرآنی شهرستان تکاب نشان می دهد که بهره گیری صرف از روش های سنتی تدریس، پاسخ گوی نیازهای یادگیری دانش آموزان در این حوزه نیست و در بسیاری از موارد، موجب کاهش انگیزه و ضعف در مهارت های صوت، لحن و رعایت قواعد تجویدی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روش تدریس ترکیبی در پیشرفت یادگیری قرائت ترتیل قرآن کریم در میان دانش آموزان برخی مدارس شهرستان تکاب و دارالقرآن این شهرستان انجام شده است. روش تدریس ترکیبی، با تلفیق آموزش حضوری، بهره گیری از فناوری های آموزشی، تمرین های شنیداری دیداری و فعالیت های فردی و گروهی، می تواند زمینه یادگیری عمیق تر و پایدارتر را فراهم آورد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان شرکت کننده در کلاس های درس قرآن مدارس منتخب و کلاس های آموزشی دارالقرآن شهرستان تکاب است که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های سنجش قرائت ترتیل، چک لیست مشاهده و پرسش نامه پیشرفت یادگیری بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای روش تدریس ترکیبی تاثیر معناداری بر بهبود روان خوانی، رعایت قواعد تجویدی، ارتقای صوت و لحن و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان داشته است. بر اساس یافته ها، استفاده هدفمند از روش تدریس ترکیبی می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای کیفیت آموزش قرائت قرآن کریم در مدارس و دارالقرآن شهرستان تکاب مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و مربیان قرآنی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ترکیبی ، قرائت ترتیل قرآن کریم ، پیشرفت یادگیری ، آموزش قرآن ، دانش آموزان شهرستان تکاب ، دارالقرآن