مدل تلفیقی اقتدار حرفه ای معلم و یادگیری معنادار در شکل گیری هویت تحصیلی و انگیزش پایدار دانش آموزان

این پژوهش با هدف ارائه یک مدل تلفیقی نظری-مفهومی برای تبیین نقش اقتدار حرفه ای معلم در پرتو چارچوب های نوین آموزشی بر فرآیند یادگیری معنادار، و تاثیر متقابل این دو سازه بر شکل گیری هویت تحصیلی و انگیزش پایدار دانش آموزان صورت گرفته است. رویکرد پژوهش، تحلیلی-نظری و غیرآزمایشی بوده و از روش ترکیب و تلفیق اسناد و ادبیات غنی حوزه های روان شناسی تربیتی، نظریه های یادگیری، و فلسفه آموزش بهره گرفته شده است. چارچوب نظری تلفیقی پژوهش بر بنیان های نظری برجسته ای استوار است: نظریه خودتعیین گری (SDT) که بر نیازهای بنیادین روانی (شایستگی، ارتباط و خودمختاری) تاکید دارد؛ نظریه یادگیری معنادار آزوبل که بر سازمان دهی شناختی و ارتباط معانی جدید با دانش پیشین تمرکز دارد؛ نظریه ساخت گرایی اجتماعی ویگوتسکی که بر نقش تعاملات اجتماعی و منطقه مجاور رشد (ZPD) تاکید می کند؛ نظریه یادگیری مبتنی بر شایستگی (CLT) که بر تسلط تدریجی بر مهارت ها می نگرد؛ و همچنین توجه به مولفه های زیبایی شناسی آموزشی آیزنر و اصل عدالت شناختی در ایجاد محیط یادگیری متعادل. یافته های تحلیلی نشان می دهد که اقتدار حرفه ای معلم (تعریفی که فراتر از قدرت آمرانه بوده و بر تخصص، اعتماد متقابل، و ایجاد ساختارهای حمایتی استوار است) بستری مناسب برای تحقق یادگیری معنادار فراهم می آورد. این تلفیق، به طور پویا، با تقویت حس شایستگی و ارتباط دانش آموز (مولفه های SDT)، هویت تحصیلی مثبتی را شکل می دهد که مبتنی بر درک ارزش فعالیت یادگیری است، نه صرفا کسب نمره. همچنین، این مدل نشان می دهد که انگیزش پایدار، محصول موفقیت در فرآیند یادگیری معنادار است که ریشه در روابط مشارکتی اقتدار حرفه ای دارد. نوآوری این پژوهش در ارائه یک مدل منسجم است که شکاف میان مولفه های سنتی مدیریت کلاس (اقتدار) و رویکردهای مدرن سازنده (یادگیری معنادار و هویت) را پر کرده و راهکاری برای دستیابی به انگیزش درونی در محیط های آموزشی پیچیده ارائه می دهد.