پیش بینی تاب آوری تحصیلی از طریق متغیرهای توانمندسازی مدرسه، درگیری و سرزندگی

هدف این پژوهش، تدوین مدل ساختاری تاب آوری تحصیلی بر اساس ساختار توانمندساز مدرسه و درگیری تحصیلی با نقش میانجی سرزندگی تحصیلی در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر مسجدسلیمان بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان دختر متوسطه اول مسجدسلیمان در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۳۹۸ بود که با روش نمونه گیری در دسترس، ۲۲۹ نفر انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه های تاب آوری تحصیلی (ARS)، ساختار توانمندساز مدرسه (ESS)، درگیری تحصیلی (SEI) و سرزندگی تحصیلی (ABQ) بودند. داده ها با تحلیل مسیر و مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. نتایج نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است (CFI=۰.۹۵، RMSEA=۰.۰۴). ساختار توانمندساز مدرسه و درگیری تحصیلی به طور غیرمستقیم از طریق سرزندگی تحصیلی با تاب آوری تحصیلی رابطه معنادار دارند (β=۰.۱۹ و β=۰.۲۴). یافته ها بر اهمیت تقویت سرزندگی تحصیلی به عنوان یک عامل میانجی در ارتقای تاب آوری تحصیلی تاکید دارد.