نقش معلم در پرورش خلاقیت

خلاقیت یکی از مهم ترین مهارت های فردی و اجتماعی در دوران تحصیل است و توانایی نوآوری، حل مسئله و تفکر انعطاف پذیر را در دانش آموزان تقویت می کند. معلم به عنوان عامل اصلی فرآیند یاددهی-یادگیری نقش کلیدی در پرورش خلاقیت دارد، زیرا رفتار، نگرش و روش تدریس او محیط کلاس را شکل می دهد و فرصت های لازم برای بروز توانایی های خلاقانه دانش آموزان را فراهم می آورد. هدف این پژوهش بررسی نقش معلم در پرورش خلاقیت دانش آموزان و شناسایی عوامل موثر بر آن است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و همبستگی-توصیفی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان مدارس است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با روش های آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که روش های تدریس فعال، پروژه محور و مشارکتی، رفتار حمایتی معلم، ایجاد فضای اعتماد و تشویق به نوآوری تاثیر مثبت و معنی داری بر رشد خلاقیت دانش آموزان دارند. همچنین محدودیت های محیط کلاس مانند حجم بالای برنامه درسی و کمبود منابع، می توانند مانع تحقق کامل این نقش شوند. نتایج پژوهش تاکید می کنند که معلم، بیش از هر عامل دیگر، کلید پرورش خلاقیت و نوآوری در دانش آموزان است و فراهم کردن آموزش و منابع مناسب برای معلمان، نقش تعیین کننده ای در توسعه مهارت های خلاقانه نسل آینده دارد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، معلم ، روش تدریس فعال ، محیط یادگیری ، انگیزش دانش آموزان ، نوآوری