تعیین نسبت میرایی بهینه جداسازهای سربی لاستیکی در سازه های بتن آرمه حاوی دیوار برشی در حوزه دور و نزدیک گسل

این پژوهش با رویکردی دقیق و نظام مند، به بررسی عملکرد جداسازهای سربی لاستیکی (LRBs) متنوع، در نقش مولفه های کلیدی سامانه جداسازی لرزه ای برای یک سازه بتن آرمه مجهز به دیوارهای برشی می پردازد. بدین منظور، ابتدا سازه ای متقارن با سیستم دیوار برشی بتن آرمه ویژه طراحی گردید و در ادامه، یکی از قاب های بحرانی آن به صورت مستقل استخراج و در قالب یک سامانه غیرخطی در نرم افزار SeismoStruct مورد تحلیل قرار گرفت. هفت پیکربندی متمایز از جداسازهای سربی لاستیکی با نسبت های میرایی موثر گوناگون طراحی و در تراز پایه نصب شده و پاسخ لرزه ای سیستم تحت تحریک های ناشی از زلزله های حوزه دور و نزدیک گسل مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته های تحلیل ها نشان می دهد که در مواجهه با تحریک های حوزه دور، مقادیر برش منتقل شده به سامانه جداساز و برش پایه سازه در نسبت میرایی موثر حدود ۵ درصد به حداقل می رسد؛ شتاب و تغییرمکان نسبی طبقات و همچنین نیروهای محوری جداسازها در نسبت ۲ درصد به کمینه مقدار خود دست می یابند و جابه جایی جداسازها در نسبت ۱۰ درصد به بهترین نحو کنترل می گردد. در مقابل، در تحریک های ناشی از زلزله های حوزه نزدیک گسل، دستیابی به نسبت میرایی موثر در حدود ۵۰ درصد برای مهار مولفه هایی نظیر نیروهای وارده، شتاب ها و تغییرمکان های نسبی بین طبقه ای ضروری می نماید و شرایط بهینه در کنترل جابه جایی جداساز در حدود ۳۰ درصد حاصل می گردد. این نتایج بر ضرورت تنظیم هدفمند و مبتنی بر خطر پارامترهای فنی جداسازهای سربی لاستیکی تاکید داشته و افق های تازه ای را در راستای ارتقاء کیفیت طراحی سامانه های جداسازی لرزه ای پیش روی جامعه مهندسی سازه می گشاید.