نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین عدالت ادراک شده کلاسی و درگیری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه ای خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین عدالت ادراک شده کلاسی و درگیری تحصیلی دانش آموزان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۵۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد عدالت ادراک شده کلاسی، خودکارآمدی تحصیلی و درگیری تحصیلی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی از جمله ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین عدالت ادراک شده کلاسی و خودکارآمدی تحصیلی با درگیری تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن بود که خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین عدالت ادراک شده کلاسی و درگیری تحصیلی دانش آموزان نقش واسطه ای ایفا می کند. به عبارت دیگر، عدالت ادراک شده کلاسی هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم از طریق افزایش خودکارآمدی تحصیلی، منجر به ارتقای درگیری تحصیلی دانش آموزان می شود. بر اساس یافته های این پژوهش، توجه به جو عدالت محور در کلاس درس و تقویت باورهای خودکارآمدی دانش آموزان می تواند به عنوان راهبردی موثر برای افزایش درگیری تحصیلی آنان مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: عدالت ادراک شده کلاسی ، خودکارآمدی تحصیلی ، درگیری تحصیلی ، دانش آموزان