هوش مصنوعی در نقش دستیار معلم: تقابل یا تعامل با ChatGPT در کلاس های درس امروزی؟

ورود ناگهانی و طوفانی مدل های زبانی بزرگ، به ویژه چت جی پی تی (ChatGPT)، به عرصه عمومی، سیستم های آموزشی در سراسر جهان را با یک شوک پارادایمی مواجه ساخته است. این فناوری نوین، مرزهای سنتی تولید دانش، ارزیابی تحصیلی و نقش های تعریف شده در کلاس درس را به چالش کشیده است. مقاله حاضر با اتخاذ رویکردی تحلیلی-انتقادی، به بررسی همه جانبه تقابل ها و تعاملات میان هوش مصنوعی زاینده و ساختار آموزشی می پردازد. در این پژوهش، چت جی پی تی نه به عنوان یک ابزار تقلب، بلکه به عنوان یک «دستیار شناختی» و «فراگیرتر از یک ماشین جستجو» مورد واکاوی قرار می گیرد. یافته های تحلیلی نشان می دهد که اگرچه این فناوری تهدیداتی جدی برای اصالت سنجش های سنتی و یکپارچگی تحصیلی ایجاد کرده است، اما در عین حال، پتانسیل بی نظیری برای تحقق آموزش تمایزیافته، کاهش بار شناختی و اداری معلمان و پرورش تفکر انتقادی ارائه می دهد. گذار موفقیت آمیز از بحران کنونی، نیازمند دگردیسی نقش معلم از «انتقال دهنده اطلاعات» به «طراح موقعیت های یادگیری» و تدوین سیاست های اخلاقی و بومی در نظام آموزش و پرورش است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی زاینده ، چت جی پی تی ، پداگوژی نوین ، دستیار شناختی معلم ، آموزش تمایزیافته ، یکپارچگی تحصیلی ، توهم هوش مصنوعی