شیوع شناسی نشانه های اضطراب امتحان و ارتباط آن با کمال گرایی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوع شناسی نشانه های اضطراب امتحان و ارتباط آن با کمال گرایی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر تهران انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه های دهم تا دوازدهم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۸۰ نفر (۱۹۵ دختر و ۱۸۵ پسر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون (۱۹۵۷) و پرسشنامه کمال گرایی مثبت و منفی تری شورت و همکاران (۱۹۹۵) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که شیوع نشانه های اضطراب امتحان در دانش آموزان در سطح متوسط به بالا قرار دارد و بین کمال گرایی منفی و اضطراب امتحان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، در حالی که کمال گرایی مثبت با اضطراب امتحان رابطه منفی و معناداری را نشان داد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد کمال گرایی قادر به پیش بینی بخش قابل توجهی از واریانس اضطراب امتحان هستند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که کمال گرایی به ویژه از نوع منفی آن، یکی از عوامل شخصیتی مهم در تشدید نشانه های اضطراب امتحان در دانش آموزان محسوب می شود و طراحی مداخلات روان شناختی با هدف تعدیل کمال گرایی ناسالم می تواند در کاهش اضطراب امتحان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: اضطراب امتحان ، کمال گرایی ، دانش آموزان ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی.