بررسی اثربخشی روش تدریس ایفای نقش بر رشد کلامی دانش آموزان ابتدایی

امروزه انتقال فرهنگ و تجربه به نسل جدید تنها هدف تعلیم و تربیت نیست؛ بلکه ایجاد تغییرات مطلوب در نگرش ها شناخت ها و در نهایت رفتار انسان ها را رسالت نظام های آموزشی دانسته اند. از جمله روش های فعالی که امروزه توجه صاحب نظران تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است، روش تدریس ایفای نقش است . روش تدریس ایفای نقش، فعالیت هایی را در بر می گیرد که دانش آموزان را تا پای واقعیت یا آنچه هست پیش می برد و در واقع پلی است بین حرف و عمل. روش تدریس ایفای نقش سبب فراگیری مهارتهای نوین، تحریک خلاقیت، بهبود ارتباطات و... می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش تدریس ایفای نقش بر رشد کلامی دانش آموزان ابتدایی و به روش مروری و از نوع کتابخانه ای انجام شده است . نتایج پژوهش حاکی از آن است که نمایش، ابزاری چند حسی است که مهارتهای اندیشیدن، گوش کردن و صحبت کردن را با هم ترکیب میکند ونیز در درک دانش آموزان از مفاهیم گوناگون، تجربه های به یادماندنی و کمک به حل مسائل و مشکلات موثر می باشد . بیان دیالوگ های نقش و خواندن شعر و سرود در زمان ایفای نقش ها در نمایش منجر به رشد مهارت های کلامی دانش آموزان می شود .

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، ایفای نقش ، رشد کلامی ، تدریس