طراحی، تدوین و اعتباریابی الگوی آموزش شایستگی محور و وظیفه مدار در راستای ارتقای کیفیت یادگیری درس طراحی و زبان بصری در رشته طراحی و دوخت

هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی الگوی آموزش شایستگی محور و وظیفه مدار در درس طراحی و زبان بصری رشته طراحی و دوخت هنرستان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، آمیخته (کیفی–کمی) انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از روش تحلیل مضمون و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه برنامه ریزی درسی و هنرآموزان با سابقه، مولفه های اصلی آموزش شایستگی محور استخراج گردید. در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بر اساس یافته های کیفی طراحی و در بین ۴۰ نفر از هنرآموزان رشته طراحی و دوخت اجرا شد. روایی محتوایی پرسشنامه با استفاده از شاخص های CVR و CVI تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰/۸۹) مطلوب ارزیابی شد. یافته ها نشان داد الگوی پیشنهادی شامل پنج بعد اصلی: شایستگی های دانشی، مهارتی، نگرشی، ارزشیابی عملکردی و یادگیری پروژه محور است. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد مدل از برازش مطلوب برخوردار است. بر این اساس، به کارگیری الگوی پیشنهادی می تواند به ارتقای کیفیت آموزش درس طراحی و زبان بصری در هنرستان ها منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزش شایستگی محور ، آموزش وظیفه مدار ، طراحی و زبان بصری ، هنرستان ، اعتبارسنجی الگو ، آموزش فنی و حرفه ای