نقش آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان است. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که مدیریت هیجانات و توانایی تنظیم واکنش های عاطفی می تواند تاثیر قابل توجهی بر سلامت روان و عملکرد تحصیلی کودکان داشته باشد. پژوهش های قبلی نشان داده اند که دانش آموزانی که مهارت های خودتنظیمی هیجانی را فرا می گیرند، قادر به مدیریت بهتر اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس هستند و این موضوع به بهبود مشارکت و موفقیت تحصیلی آنان کمک می کند.روش پژوهش حاضر مروری بوده و بر اساس مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان داده است که آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی باعث کاهش اضطراب تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان و افزایش اعتمادبه نفس و احساس شایستگی شخصی آن ها می شود. دانش آموزان با یادگیری روش هایی برای مدیریت هیجانات، کنترل واکنش های عصبی و مقابله با استرس های روزمره، توانسته اند در محیط کلاس با آرامش بیشتر حضور یابند و عملکرد تحصیلی و اجتماعی خود را بهبود بخشند. علاوه بر این، آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی به دانش آموزان کمک کرده است که با شرایط چالش برانگیز و موقعیت های اضطراب آور به شکل موثرتری مواجه شوند و مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری آن ها تقویت گردد. نتایج پژوهش نشان داده است که توجه به آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی در مدارس ابتدایی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر روانشناختی برای کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. یافته ها حاکی از آن است که ادغام فعالیت های آموزشی مبتنی بر هیجان، تمرین های عملی، بازی های روانشناختی و آموزش مهارت های مقابله ای، به رشد عاطفی و روانشناختی کودکان کمک شایانی می کند و محیط کلاس را برای یادگیری موثرتر و آرام تر آماده می سازد.واژه های کلیدی: خودتنظیمی هیجانی، اضطراب، اعتمادبه نفس، دانش آموزان، آموزش ابتدایی