نقش بازخورد سازنده معلم در تقویت انگیزه درونی و بهبود یادگیری پایدار دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی و تبیین نقش بازخورد سازنده معلمان در تقویت انگیزه درونی و ارتقای یادگیری پایدار دانش آموزان دوره ابتدایی است. با توجه به اینکه سال های ابتدایی تحصیل زیربنای شکل گیری نگرش ها و عادت های یادگیری دانش آموزان محسوب می شود،کیفیت بازخوردهای ارائه شده توسط معلمان می تواند تاثیر مستقیم برعلاقه مندی، خودکارآمدی و پایداری در یادگیری داشته باشد. این پژوهش با رویکرد مروری و مقالات پژوهشی، کتاب ها و گزارش های معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی اخیر انجام شده است. یافته ها نشان داد که بازخوردهای سازنده معلمان، به ویژه بازخوردهای کلامی، نوشتاری و تشویقی، زمانی بیشترین اثربخشی را دارند که به صورت مشخص، فوری و متناسب با سطح توانایی دانش آموز ارائه شوند. چنین بازخوردهایی موجب افزایش انگیزه درونی، ارتقای خودتنظیمی، بهبود اعتمادبه نفس و در نهایت دستیابی به یادگیری پایدار می شوند. همچنین، بازخوردهای منفی یا مبهم نه تنها اثر مطلوبی ندارند، بلکه ممکن است به کاهش انگیزه و ایجاد اضطراب تحصیلی بینجامند. نتیجه گیری این پژوهش بیانگر آن است که آموزش معلمان در زمینه مهارت های بازخورددهی موثر، بازنگری در شیوه های ارزشیابی و بهره گیری از رویکردهای تعاملی در کلاس درس می تواند نقش بسزایی در بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری و ارتقای کیفیت آموزشی در دوره ابتدایی ایفا نماید.واژگان کلیدی: بازخورد سازنده، انگیزه درونی، یادگیری پایدار، آموزگاران ابتدایی، خودتنظیمی، کیفیت آموزش