نقش مدیریت نوین مدارس مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر در بهبود وضعیت عاطفی و افزایش رضایت تحصیلی دانش آموزان

مدیریت نوین مدارس در عصر حاضر، تنها به سازمان دهی امور آموزشی و اداری محدود نمی شود، بلکه بر رشد همه جانبه ی دانش آموزان، به ویژه ابعاد عاطفی و روانی آنان نیز تاکید دارد. در این راستا، رویکرد روانشناسی مثبت نگر به عنوان یکی از موثرترین نظریه های روانشناسی معاصر، می تواند مبنایی برای تحول در شیوه های مدیریتی مدارس باشد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش مدیریت نوین مدارس مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر در بهبود وضعیت عاطفی و افزایش رضایت تحصیلی دانش آموزان است.این پژوهش از نوع مروری و توصیفی–تحلیلی است. یافته ها نشان می دهد که مدیرانی که از اصول روانشناسی مثبت نگر در تصمیم گیری ها، تعاملات روزمره و ایجاد فضای مدرسه استفاده می کنند، قادرند محیطی امن، حمایتگر و انگیزشی برای دانش آموزان فراهم آورند. این رویکرد با افزایش احساس تعلق، شادی، امید و خودباوری در میان فراگیران، به طور مستقیم بر رضایت تحصیلی و کیفیت یادگیری آنان اثر می گذارد. همچنین شواهد نشان می دهد که مدیریت مبتنی بر خوش بینی، قدردانی، تشویق و مشارکت، می تواند میزان اضطراب، تنش و افت تحصیلی را در مدارس کاهش دهد. در نتیجه گیری، می توان گفت که مدیریت نوین مدارس بر پایه روانشناسی مثبت نگر، نقشی کلیدی در ارتقای سلامت روانی، انگیزش درونی و رضایت تحصیلی دانش آموزان دارد. واژه های کلیدی: مدیریت نوین مدارس، روانشناسی مثبت نگر، رضایت تحصیلی، سلامت عاطفی