نقش میانجی همدلی زناشویی در رابطه بین استرس اقلیتی و رضایت زناشویی در زوجین با گرایش های جنسی متفاوت در شهر اصفهان

مقدمه: زوجین با گرایش های جنسی متفاوت در معرض منابع منحصربه فردی از فشار روانی به نام استرس اقلیتی قرار دارند که می تواند رضایت زناشویی آن ها را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی همدلی زناشویی در رابطه بین استرس اقلیتی و رضایت زناشویی در این زوجین در شهر اصفهان انجام شد.روش: این مطالعه توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زوجین با گرایش های جنسی متفاوت (هم جنس گرا، دوجنس گرا و تراجنسیتی) ساکن شهر اصفهان در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. از میان آن ها، ۲۵۰ نفر (۱۲۵ زوج) با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی (ارجاع زنجیره ای) انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس استرس اقلیتی میر، مقیاس همدلی زناشویی دیویس و مقیاس رضایت زناشویی اولسون استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری و با نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام گرفت.یافته ها: یافته ها نشان داد که استرس اقلیتی با رضایت زناشویی رابطه منفی و معنادار و با همدلی زناشویی نیز رابطه منفی و معنادار دارد. همدلی زناشویی با رضایت زناشویی رابطه مثبت و معنادار نشان داد. همچنین، نقش میانجی همدلی زناشویی در رابطه بین استرس اقلیتی و رضایت زناشویی تایید شد.نتیجه گیری: استرس اقلیتی با تضعیف همدلی زناشویی، رضایت زناشویی زوجین دارای گرایش های جنسی متفاوت را کاهش می دهد. این یافته بر لزوم طراحی مداخلات مبتنی بر تقویت همدلی برای ارتقای سلامت روان و کیفیت روابط این زوجین تاکید دارد.کلیدواژه ها: استرس اقلیتی، همدلی زناشویی، رضایت زناشویی، زوجین با گرایش های جنسی متفاوت، اصفهان.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: استرس اقلیتی ، همدلی زناشویی ، رضایت زناشویی ، زوجین با گرایش های جنسی متفاوت ، اصفهان.