تحلیل نقش معلم ابتدایی در تعدیل اثرات شناختی هوش مصنوعی آموزشی

گسترش هوش مصنوعی آموزشی در نظام های آموزشی معاصر، فرصت ها و چالش های شناختی و تربیتی متعددی را به ویژه در دوره آموزش ابتدایی به همراه داشته است. اگرچه این فناوری با هدف شخصی سازی یادگیری و افزایش کارایی آموزشی توسعه یافته است، اما پیامدهای شناختی، عاطفی و اخلاقی آن برای دانش آموزان ابتدایی همچنان محل تامل است (OECD, ۲۰۱۹). پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، به بررسی نقش معلم ابتدایی در تعدیل اثرات شناختی هوش مصنوعی آموزشی می پردازد. چارچوب نظری پژوهش بر سازنده گرایی اجتماعی، نظریه بار شناختی، خودتنظیمی یادگیری و انگیزش خودتعیین گری استوار است (Vygotsky, ۱۹۷۸؛ Sweller, ۲۰۱۱؛ Zimmerman, ۲۰۰۲؛ Deci & Ryan, ۲۰۰۰). نتایج نشان می دهد که معلم ابتدایی با ایفای نقش میانجی شناختی و تنظیم گر شناختی–اخلاقی می تواند از پیامدهایی چون افزایش بار شناختی، وابستگی فناورانه و تقلیل یادگیری به عملکرد جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی آموزشی ، معلم ابتدایی ، بار شناختی ، خودتنظیمی یادگیری ، هویت یادگیرنده