بررسی نقش تفکر واگرا در افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان متوسطه

این پژوهش با هدف بررسی نقش تفکر واگرا (Divergent Thinking) بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه، با رویکرد کتابخانه ای و تحلیلی انجام شده است. تفکر واگرا که یکی از مولفه های اساسی خلاقیت محسوب می شود، به توانایی فرد در تولید ایده ها، راه حل ها یا پاسخ های متعدد و بدیع برای یک مسئله اشاره دارد. با توجه به تغییر پارادایم های آموزشی به سمت مهارت محوری و نیاز به تربیت نسلی نوآور، بررسی تاثیر این نوع تفکر بر دستاوردهای آکادمیک ضروری است. این مطالعه مروری با بررسی جامع ادبیات داخلی و خارجی، مبانی نظری مرتبط با نظریه های یادگیری خلاق، روان سنجی تفکر واگرا و ارتباط آن با عملکرد تحصیلی در دوره های متوسطه را واکاوی می کند. نتایج مروری نشان داد که آموزش راهبردهای تقویت کننده تفکر واگرا (مانند طوفان فکری، بارش فکری، و استفاده از سناریوهای باز) به طور معناداری با افزایش نمرات در دروس تحلیلی و حل مسئله مرتبط است. بخش بحث به تفصیل نشان می دهد که تفکر واگرا نه تنها با افزایش انعطاف پذیری شناختی، بلکه با بهبود درونی سازی مفاهیم و افزایش انگیزه درونی یادگیرندگان، مسیر پیشرفت تحصیلی را هموار می سازد. در نهایت، پیشنهاد می شود برنامه های درسی دوره متوسطه به طور رسمی بر تقویت این مهارت تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

تفکر واگرا ، خلاقیت ، پیشرفت تحصیلی ، دوره متوسطه ، یادگیری موثر.