«کار عاطفی نامرئی» معلمان: فرسودگی ناشی از همدلی

حرفه معلمی در قرن بیست و یکم با چالش هایی فراتر از انتقال صرف دانش روبرو است. معلمان به عنوان تسهیل گران یادگیری، ملزم به برقراری پیوندهای عاطفی عمیق با دانش آموزان هستند که این فرآیند تحت عنوان «کار عاطفی» شناخته می شود. هدف پژوهش حاضر، واکاوی ابعاد نامرئی کار عاطفی و تبیین نقش آن در بروز فرسودگی شغلی ناشی از همدلی در میان معلمان است. این مطالعه با روش مروری کتابخانه ای و تحلیل اسنادی انجام شده و به بررسی متون نظری و پیشینه های پژوهشی در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که معلمان در مواجهه با فشارهای نهادی و نیازهای روان شناختی دانش آموزان، از دو راهبرد «بازیگری سطحی» و «بازیگری عمیق» استفاده می کنند. تداوم بازیگری سطحی منجر به ایجاد ناهماهنگی عاطفی و در نهایت تحلیل رفتگی هیجانی می گردد. همچنین، همدلی مفرط بدون برخورداری از مهارت های خودنظم دهی هیجانی، معلمان را در معرض «خستگی از شفقت» قرار می دهد. نتایج حاکی از آن است که حمایت سازمانی، آموزش سواد عاطفی و ایجاد گروه های حمایتی همتایان، متغیرهای کلیدی در تعدیل رابطه بین کار عاطفی و فرسودگی هستند. در پایان، پیشنهادات کاربردی برای نظام های آموزشی جهت بهبود سلامت روان معلمان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کار عاطفی ، فرسودگی شغلی ، همدلی ، معلمان ، ناهماهنگی عاطفی ، سلامت روان