بررسی نقش فناوری های آموزشی در افزایش مشارکت دانش آموزان

مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری یکی از مولفه های کلیدی کیفیت آموزش و یادگیری معنادار به شمار می آید و نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی، انگیزش، پایداری یادگیری و رشد مهارت های شناختی و اجتماعی ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، مرور نظام مند مطالعات انجام شده در زمینه مشارکت دانش آموزان و شناسایی عوامل موثر بر آن با تاکید ویژه بر نقش فناوری های آموزشی است. این پژوهش با رویکرد مروری و با تحلیل منابع علمی، مقالات پژوهشی و مطالعات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد مشارکت دانش آموزان مفهومی چندبعدی شامل ابعاد رفتاری، شناختی و عاطفی است که تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل درهم تنیده شکل می گیرد. در سطح فردی، انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی از مهم ترین پیش بینی کننده های مشارکت به شمار می آیند. در سطح آموزشی، نقش معلم، شیوه های تدریس فعال، تعامل حمایتی و بازخورد سازنده تاثیر معناداری بر افزایش مشارکت دانش آموزان دارند. همچنین، جو کلاس و محیط یادگیری حمایتی به عنوان عامل محیطی، زمینه بروز مشارکت پایدار را فراهم می سازد. نتایج مرور پژوهش ها حاکی از آن است که فناوری های آموزشی، در صورت به کارگیری هدفمند و هم راستا با اهداف آموزشی، می توانند مشارکت دانش آموزان را در هر سه بعد تقویت کنند. با این حال، فناوری به تنهایی تضمین کننده مشارکت نیست و اثربخشی آن وابسته به شایستگی معلمان و طراحی آموزشی مناسب است.

کلیدواژه ها:

فناوری ، فماوری آموزشی ، مشارکت ، یادگیری