مدیریت عاطفی کلاس درس: اصول، روش ها و پیامدهای ارتباط همدلانه معلم و دانش آموز

فرآیند یاددهی-یادگیری، پیش از آنکه یک انتقال شناختی باشد، یک تعامل عمیق انسانی و عاطفی است. از این رو، توانمندی معلمان در برقراری سازگاری عاطفی با دانش آموزان، هسته مرکزی کیفیت بخشی به آموزش محسوب می شود. مقاله پیش رو با هدف بررسی روش های عملی و اصول بنیادین پیوند عاطفی در مدارس تدوین شده است. در این مطالعه، نقش متغیرهایی نظیر گوش دادن فعال، ارائه بازخورد سازنده، درک متقابل و مدیریت تنش های کلاس مورد بررسی قرار گرفته است. تحلیل شواهد موجود گویای آن است که پیاده سازی اصول مدیریت عاطفی توسط معلمان، فضای کلاس را از محیطی خشک و دستوری به محیطی پویا و حمایت گر تبدیل می کند که خروجی آن، افزایش رضایت مندی دوطرفه و کاهش چشمگیر ناهنجاری های رفتاری دانش آموزان است. دستاورد این تحقیق، ارائه یک نقشه راه عملیاتی برای معلمان است تا با بهره گیری از مهارت های نرم و ارتباط موثر، علاوه بر ارتقای سطح یادگیری، به پرورش ابعاد شخصیتی دانش آموزان نیز کمک کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت عاطفی ، ارتباط همدلانه ، بازخورد سازنده ، محیط یادگیری مثبت ، تعاملات سازنده