بررسی آموزش خودمحور برمبنای سازنده گرایی در مدارس

از منظر نظری، آموزش خودمحور بر مبنای نظریه سازنده گرایی و نظریه ارتباط انسان–ماشین استوار است. در نظریه سازنده گرایی، یادگیرنده به عنوان سازنده دانش فعال است و محیط یادگیری باید شرایطی را فراهم آورد که این ساخت وساز امکان پذیر شود پلتفرم های ویدئویی با ارائه شبیه سازی ها، انیمیشن ها و نمایش های تعاملی، می توانند واقعیت های مجازی را خلق کنند که فرآیند ساخت دانش را تسهیل می کنند. از سوی دیگر، نظریه های ارتباطی بر تعامل و بازخورد تاکید دارند که در پلتفرم های نوین ویدئویی از طریق بخش نظرات، انجمن ها و آزمون های آنلاین محقق می شود.همچنین، باید به نقش سواد دیجیتال در موفقیت آموزش خودمحور با استفاده از این پلتفرم ها اشاره کرد. دسترسی به فناوری، تضمین کننده یادگیری نیست و یادگیرندگان باید مهارت های لازم برای جستجو، ارزیابی و استفاده موثر از محتوای ویدئویی را داشته باشند فقدان سواد کافی می تواند منجر به اتکای صرف به ظواهر جذاب ویدئوها شده و عمق یادگیری را کاهش دهد. بنابراین، توسعه آموزش خودمحور در بستر ویدئویی، نیازمند برنامه ریزی برای ارتقای سواد رسانه ای و دیجیتال مخاطبان است تا بتوانند از فرصت های موجود به بهترین نحو بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت فعال.