نقش آموزش مبتنی بر پژوهش و تحقیق در رشد مهارت های حل مسئله در دانش آموزان

هدف از نگارش این مقاله مروری، بررسی نظام مند نقش و تاثیر به کارگیری آموزش مبتنی بر پژوهش (Research-Based Learning) و رویکردهای تحقیق محور در پرورش و تقویت مهارت های حل مسئله در دانش آموزان است. با توجه به پیچیدگی های دنیای معاصر و نیاز فزاینده به پرورش یادگیرندگانی خلاق، نقاد و مسئله گشا، نظام های آموزشی به دنلبال رویکردهای نوینی هستند که دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های واقعی زندگی آماده کند. در این پژوهش مروری، با بهره گیری از منابع معتبر علمی داخلی و خارجی، ابتدا مبانی نظری یادگیری مبتنی بر پژوهش و ارتباط آن با نظریه های شناختی تبیین شده، سپس تاثیر این رویکرد بر ابعاد مختلف مهارت حل مسئله از جمله تفکر انتقادی، خلاقیت و تفکر محاسباتی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های این مرور نشان می دهد که آموزش مبتنی بر پژوهش، با درگیر ساختن فعالانه دانش آموز در فرایند تحقیق و کاوشگری، بستری غنی برای پرورش توانایی های تحلیلی، ترکیبی و ارزیابی گرانه فراهم می آورد. این رویکرد در مقایسه با روش های سنتی، منجر به درک عمیق تر مفاهیم و ارتقای ظرفیت حل مسئله در سطوح مختلف تحصیلی می شود. در پایان، چالش های اجرایی و ملاحظات کاربردی برای معلمان و برنامه ریزان درسی به منظور ادغام موثر این رویکرد در فرایند یاددهی-یادگیری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پژوهش ، یادگیری تحقیق محور ، مهارت های حل مسئله ، تفکر انتقادی ، دانش آموزان ، برنامه درسی