جایگاه خطا و اشتباه در شکل گیری یادگیری ریاضی محض

یادگیری ریاضی محض، فرایندی عمیقا شناختی و استدلال محور است که در آن خطا و اشتباه نه تنها اجتناب ناپذیر، بلکه عنصری اساسی در شکل گیری فهم مفهومی محسوب می شود. پژوهش های نوین در حوزه آموزش ریاضیات نشان می دهند که خطاها می توانند به عنوان فرصت های یادگیری عمل کرده و زمینه ساز بازسازی دانش، تعمیق درک مفاهیم انتزاعی و تقویت تفکر استدلالی شوند (بوراسی، ۱۹۹۴؛ اشتاین و همکاران، ۲۰۰۸). با این حال، رویکردهای سنتی آموزشی غالبا خطا را نشانه ضعف یادگیرنده تلقی کرده و با حذف یا تنبیه آن، مانع از بهره برداری آموزشی از اشتباهات می شوند (بروکس و بروکس، ۱۹۹۹).مقاله مروری حاضر با هدف تبیین جایگاه خطا و اشتباه در فرایند یادگیری ریاضی محض، به بررسی نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی پرداخته و نقش خطا را در توسعه تفکر ریاضی، شکل گیری اثبات، فهم ساختارهای صوری و یادگیری مفاهیم انتزاعی تحلیل می کند. نتایج مطالعات مرورشده نشان می دهد که رویکردهای خطامحور و مبتنی بر تحلیل اشتباهات، می توانند به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش پایداری دانش و ارتقای نگرش مثبت دانشجویان نسبت به ریاضی محض منجر شوند (هاتی، ۲۰۰۹؛ رادفر و همکاران، ۲۰۱۸). این مقاله در نهایت بر ضرورت بازنگری در نگرش های آموزشی نسبت به خطا و طراحی محیط های یادگیری امن و تامل محور در آموزش ریاضی محض تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ریاضی محض ، خطا و اشتباه ، تحلیل خطا ، تفکر ریاضی ، آموزش ریاضیات ، یادگیری مفهومی