تحلیل مفهومی نقش تجربه های آموزشی غیررسمی در توسعه ارزش های اخلاقی دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 23

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_8494

تاریخ نمایه سازی: 5 اسفند 1404

چکیده مقاله:

واکاوی مفهومی جایگاه تجربه های آموزشی غیررسمی در نظام تعلیم و تربیت، نشان دهنده لزوم چرخش از رویکردهای حافظه محور به سوی الگوهای یادگیری تجربی و منش محور است که در آن، رشد اخلاقی نه یک موضوع آموزشی، بلکه یک فرایند زیسته تلقی می شود. این مقاله با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی این مسئله می پردازد که چگونه فضاهای خارج از کلاس درس رسمی، اعم از فعالیت های داوطلبانه، اردوهای گروهی، تشکل های دانش آموزی و تعاملات در گروه های همسالان، می توانند به عنوان بستری بنیادین برای درونی سازی ارزش های انسانی عمل کنند. یافته های این تحلیل حاکی از آن است که تجربه های غیررسمی به دلیل برخورداری از ویژگی هایی چون داوطلبانه بودن، انعطاف پذیری و پیوند با واقعیت های اجتماعی، پتانسیل بالایی در ارتقای «هوش اخلاقی» و «همدلی» فراگیران دارند. در این موقعیت ها، دانش آموزان با چالش های اخلاقی واقعی روبرو شده و در فرایند حل مسئله و تعامل با دیگران، مفاهیمی چون عدالت، مسئولیت پذیری و صداقت را نه از طریق سخنرانی، بلکه از مسیر کنشگری و مشاهده نتایج عمل خود فرا می گیرند. این رویکرد به ویژه در دوران بلوغ که هویت فردی در حال شکل گیری است، نقشی حیاتی در تثبیت قطب نمای اخلاقی نوجوانان ایفا می کند. با این حال، تحلیل موانع موجود نشان می دهد که در ساختار کنونی آموزش و پرورش، این تجربه ها اغلب به حاشیه رانده شده و تحت الشعاع برنامه های درسی متمرکز و آزمون های استاندارد قرار گرفته اند. فقدان چارچوب های ارزیابی کیفی برای سنجش دستاوردهای تربیتی در محیط های غیررسمی، کمبود منابع تخصصی و همچنین ریسک تاثیرات منفی در محیط های غیرهدایت شده، از جمله چالش های کلانی است که اثربخشی این حوزه را با محدودیت مواجه ساخته است. نادیده گرفتن پیوند میان آموزش رسمی و غیررسمی منجر به ایجاد شکافی میان «دانستن اخلاقی» و «عمل اخلاقی» در دانش آموزان می گردد. یافته های این پژوهش بر ضرورت خلق یک «قلمرو تربیتی یکپارچه» تاکید می ورزد که در آن، محیط مدرسه به گونه ای سازمان دهی شود که تجربیات غیررسمی به عنوان بخش مکمل و ضروری از برنامه درسی پنهان شناخته شوند. در نهایت، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با بازنگری در نقش مربیان و تقویت زیرساخت های فعالیت های میدانی، مسیری را هموار سازند که در آن دانش آموزان از طریق درگیری فعال با مسائل جامعه، به شهروندانی اخلاق مدار، متعهد و نوع دوست مبدل گردند.

نویسندگان

شهین اشرافی جهرمی

لیسانس حسابداری دانشگاه آزاد آبادان خرمشهر